Doorgaan naar hoofdcontent

Avonduur

We schrijven zondagavond 28 januari 2018, 21u00.

Het is de dag voor mijn examen Hematologie II.
Ik probeer in de tijd die me nog rest voor het dubbele mondeling examen de laatste beetjes leerstof in mijn hoofd te drammen.

Ik heb stress, meer stress dan ik normaal heb de dag voor een examen. Morgen heb ik niet alleen mijn laatste examen van deze examenperiode, en misschien wel van deze opleiding, maar morgen vertrek ik ook op stage.

Ik loop gedurende 3 maanden stage in het Klinisch en Hematologisch laboratorium van het 'Rigshospitalet' in Kopenhagen.
Dat doe ik niet alleen, Henri, een medestudent, loopt stage in hetzelfde labo.

Na maanden van voorbereiding, administratieve rompslomp en mij een voorstelling te proberen maken van hoe dit avontuur zou zijn, is het morgen eindelijk zover.

Binnen exact 24 uur vertrekt mijn vlucht naar Kopenhagen, twee voeten vooruit het onbekende in. Op zoek naar 'hygge', en naar een van mijn grootste ervaringen tot nu toe.

Deze blog zal een sporadische kijk op mijn leven in Kopenhagen zijn. Wanneer ik de tijd en inspiratie vind zal ik proberen om hierop mijn opgedane indrukken te ventileren.

Voor nu hou ik het hierbij, ik moet namelijk nog eens goed naar bloedstolling en de verschillende immunohematologische testen kijken. En ondertussen denk ik na over wat ik morgen zeker niet mag vergeten.

- Stoornissen in de von Willebrand factor? Check
- GSM oplader? Check
- Polycytemia Vera? Check
- Paspoort? Check
- Rhesustypering? Check
- Avondeten?

Sandwichen met choco, want het is algemeen geweten dat elk goed avontuur start met sandwichen met choco.

Reacties

  1. Amai Aaron, je bent precies een echte schrijver! En pluspunten voor de stutjes met choco :p
    Groetjes Silke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Hoofdstuk 9: Hygge

Beste lezer, Gedurende 13 weken deed ik een openbaar onderzoek naar de ware betekenis van het Deense woord hygge. Tijdens dit onderzoek heb ik getracht om jullie op gezette, en soms ook minder gezette, tijden op de hoogte te houden van de vorderingen die ik maakte tijdens mijn queeste naar hygge. Het is nu vrijdagavond 27 april 2018 en ik richt mijn pen een laatste keer tot u. Vooraleer ik uit de doeken doe of en waar ik hygge gevonden heb neem ik u eerst nog mee naar mijn laatste drie weken in Denemarkens hoofdstad. Het zouden drukke maar ontzettend fijne weken blijken. De weken na het bezoek van mijn vrienden werden vooral gekenmerkt door een nijpend tijdsgebrek. Dit kwam grotendeels door een volle stageagenda en een immer dreigende bachelorthesis. Gelukkig kon ik gedurende deze laatste weken wel nog voldoende tijd vrij maken om te genieten van het feit dat ik hier kan zijn. Kopenhagen onderging een volledige transformatie eens de zon de overhand kreeg in de strijd me...

Hoofdstuk 10: Hygge revisited

Zondag 28 januari 2018: Binnen exact 24 uur vertrekt mijn vlucht naar Kopenhagen, twee voeten vooruit het onbekende in. Op zoek naar 'hygge', en naar een van mijn grootste ervaringen tot nu toe. Deze blog zal een sporadische kijk op mijn leven in Kopenhagen zijn. Wanneer ik de tijd en inspiratie vind zal ik proberen om hierop mijn opgedane indrukken te ventileren. Vrijdag 03 februari 2023  5 jaar en 4 dagen, zo lang is het geleden dat ik voor het eerst voet aan grond zette in Kopenhagen, de stad waar ik in 2018 mijn erasmusstage heb gedaan. En waar ik middels 9 episodes in de vorm van blogposts jullie op de hoogte hield van mijn avonturen, en nog belangrijker van mijn queeste naar Hygge. Hygge is een variant van gezelligheid die bij elke Deen zit ingebakken in het DNA - ik kan u ondertussen door mijn professionele ervaringen met de DNA molecule bevestigen dat dit feitelijk volledig waar is!-. Voor meer info over het begrip Hygge verwijs ik jullie graag door naar de vorige 9 hoo...

Hoofdstuk 4: Warmwaterkruik

Het is nu zondag 18 februari, ik woon reeds drie weken in Kopenhagen. Sinds deze week verblijf ik in een studentenresidentie in Bispebjerg, een dorpje net buiten Kopenhagen. Ik weet nog steeds niet wat hygge is; wat ik wel weet is dat de zalmroze muren in mijn kamer en het IKEA-meubilair er weinig tot niets mee te maken hebben. Er zit dus niets anders op dan mijn zoektocht verder te zetten. In mijn queeste naar hygge is het mijn taak om jullie, mijn talrijke volgers, naast grondig op de hoogte te houden van mijn vorderingen, ook te onderwijzen over Denemarken in het algemeen en Kopenhagen in het bijzonder. De voorbije week stond vooral in het teken van het leren kennen van de Denen. Hygge valt in mijn ogen enkel te begrijpen wanneer je de Denen en hun motieven verstaat. Een Deen als individu verstaan is op het eerste zicht een onmogelijke opdracht; ook op het tweede en derde zicht blijkt het onhaalbaar. Nee, echt, Deens is een onmogelijke taal. Gelukkig spreekt de overgrote...