hoofdstuk 5: De genen

We schrijven zondag 25 februari. De ware betekenis van het Deense woord hygge is me nog steeds onbekend. Al ben ik er deze week waarschijnlijk dichter bij geraakt dan ooit tevoren.

De voorbije week kan samengevat worden in één thema. Dit thema, Genen, is al enige tijd de rode draad die door mijn wetenschappelijke "area of interest" golft. De oneindige complexiteit en diversiteit die op een logische manier voortvloeit uit een onvoorstelbare eenvoudigheid kan me na al die jaren nog steeds verbazen. Of hoe ik schoonheid vind in een bibliotheek bestaande uit slechts vier letters (A, C, G en T). Deze week liep ik stage op de dienst "Molecular genetics" van het klinisch biologisch labo in het Rigshospitalet. Ik voelde me als Sjaakie in de chocoladefabriek bij het aanschouwen van al wat het labo moleculaire genetica te bieden heeft. Termen als PCR, Thermocycler, Sanger Sequencing, Next Generation Sequencing en DNA-extractie klonken me als muziek in de oren. Als kers op de al rijkelijk versierde taart kreeg ik ook de kans om kennis te maken met het gloednieuwe en voorlopige enige Scandinavische exemplaar van de 6,5 miljoen kronen kostende Novaseq Sequencer van Illumina (boys and their toys).

Afsluiten van de werkweek deden we op de 15de en tevens bovenste verdieping van de Maersk Tower van Copenhagen University. Het bouwen van architecturale pareltjes blijkt bij de Denen echt wel in de genen te zitten.

Het laatste weekend van mijn eerste maand hier in Kopenhagen zou ik door gaan brengen met mijn ouders die mij kwamen bezoeken. De verrassing was groot maar daarom niet minder aangenaam toen mijn broer besloot dat hij eigenlijk ook zin had in een weekendje Kopenhagen en zonder medeweten van mezelf en mijn ouders ook aankwam in het hotel waar we met elkaar hadden afgesproken.

Mijn dichtste genetische verwantschappen besloten dat mijn queeste naar hygge wel wat ondersteuning kon gebruiken. Al snel trokken we er dus samen op uit in het koude maar zonnige Kopenhagen.

Onze driedaagse tocht door Kopenhagen bracht ons langs een divers amalgaam van enkele zeer toeristische maar daarom niet minder mooie plaatsen. Al dat gewandel en gefiets werd duchtig afgewisseld met ge-eet en gedrink. Vertier maakte plaats voor verteer en omgekeerd. Telkens waren we op zoek naar hygge of naar de unieke Deense eigenheid of soms ook gewoon warme handschoenen.

Een van de vele voordelen aan een stad verkennen met je ouders is dat je op plaatsen komt die anders, wegens een studentenbudget, niet op de To Do-lijst staan. Een van onze 'verteer'-haltes was bijvoorbeeld Barr, een, u raadt het nooit, restaurant en bar op de locatie waar vroeger het bekende restaurant Noma onderdak vond. Barr is nog steeds aan Noma gelinkt en had meer dan 20 verschillende biertjes van de tap, vele daarvan zelf gebrouwen door het Noma-team. Hoewel het water voor dit gerstenat ongetwijfeld afkomstig is van een bron in een of ander exotisch godenwoud verkies ik in alle eerlijkheid toch nog steeds een goede oude pint of Tuborg. Een beetje armer maar met een ervaring rijker zetten we onze route door Kopenhagen voort.

Dat ratings op Google of Tripadvisor niet altijd de waarheid in pacht hebben weten we nu ook. In het Designmuseum (****) was er helaas niet veel hygge te vinden. Elk voorwerp dat ooit door een Deen ontworpen is werd in het museum samengehoopt tot iets wat ik enkel kan beschrijven als een kakafonie voor de ogen. Veel stoelen, dat wel, maar geen enkele bleek bedoeld om op te zitten. Het was dus op z'n Lokers gezegd: genen voltreffer.

De zon en de heldere lucht zorgden voor enkele mooie plaatjes met een hoog Instagram-potentieel. Dit bleek ook papa te beseffen wanneer hij ons, voor sommigen (ik noem geen namen) tot vervelens toe, regisseerde hoe we de meest spontane foto's moesten maken. Genieten met een grote G.

Hygge heb ik misschien niet gevonden dit weekend, maar dat gelukzalig gevoel van het delen van mijn grote avontuur met de mensen die me het nauwst aan het hart liggen komt waarschijnlijk zeer dicht in de buurt.

De kleine zeemeermin (links op de foto!), papa for scale.

Utterslev Mose is een schitterend park in de buurt van mijn kot. Ettelijke kilometers van dit zicht met op de achtergrond een symfonie van getjilp, gekoer, gekwetter en getierelier. Schoonheid in z'n puurste vorm.

Christiansborg, het Deense parlement.